Podczas gdy technologia wyświetlaczy LED szybko się rozwija, LCD (wyświetlacz ciekłokrystaliczny) pozostaje znaczącą siłą na rynku. Żywotność panelu LCD nie zależy wyłącznie od zaniku światła elementu emitującego, jak ma to miejsce w przypadku diod LED; jest to bardziej złożony proces „kompleksowego starzenia się”.
Same panele LCD nie emitują światła; wymagają podświetlenia do wyświetlania obrazów. Dlatego też żywotność panelu LCD zależy przede wszystkim od żywotności podświetlenia. Wczesne podświetlenie CCFL (lampa fluorescencyjna z zimną katodą) i szeroko stosowane podświetlenie LED ulegają z czasem pogorszeniu jasności. Gdy podświetlenie spadnie do pewnego poziomu, ekran staje się przyćmiony i żółtawy, a nawet wymiana lamp lub pasków LED rzadko przywraca pierwotną fabryczną jednolitość.
Oprócz podświetlenia same cząsteczki ciekłego kryształu również przechodzą okres „zmęczenia”. Cząsteczki ciekłych kryształów odchylają się pod napięciem, kontrolując przepływ światła. Po latach użytkowania prędkość reakcji cząsteczek ciekłych kryształów maleje, a kąt odchylenia może nie być już precyzyjny. Może to prowadzić do problemów, takich jak zjawy obrazu, niedokładne kolory lub zmniejszony kontrast.
Ponadto starzenie się polaryzatora jest również kluczowym czynnikiem wpływającym na żywotność panelu. Folie polaryzacyjne są materiałami organicznymi. Pod wpływem ciepła i promieni ultrafioletowych podświetlenia (choć większość z nich jest filtrowana) przez długi czas, stopniowo żółkną i stają się kruche, zmniejszając przepuszczalność światła i bezpośrednio wpływając na efekt wizualny. Dlatego też żywotność panelu LCD jest kompleksowym wskaźnikiem określanym na podstawie zaniku podświetlenia, inertyzacji cząsteczek ciekłego kryształu i starzenia się folii optycznej. Oznacza to początek stopniowego spadku wydajności całego systemu wyświetlania od jego szczytowej wydajności.
